Heb jij als kind al te maken met 'ziekenhuis in, ziekenhuis uit', onderzoek zus en onderzoek zo? Krijg je weer een rotbericht? Dat je toch sneller achteruit bent gegaan dan de artsen hadden verwacht? Of dat je naar een elektrische rolstoel moet? Pfff, soms ben je het goed zat. Wil je gewoon naar school, lekker naar de film en alles achter je laten. Erg begrijpelijk. De vraag is wel wat je op dat moment beslist.

Voel je je verslagen door al dat nare nieuws?
Dan is de kans groot dat je je alleen maar heel erg rot voelt en niets meer wilt. Waarschijnlijk denk je dat jij het altijd bent die pech moet hebben. Waarom is het nooit een ander?
Als je lang zo doorgaat met denken, maak je jezelf hoe langer hoe kleiner. Je wordt echt het slachtoffer van je ziekte of handicap. Je denkt dat een ander 'lekker praten heeft'. Die loopt niet elke dag tegen dezelfde problemen aan. Je denkt dat je op den duur de enige in de hele wereld bent met een boel ellende. En als je niet uitkijkt, krijg je zoveel zelfmedelijden dat je nog veel zieker of gehandicapter wordt. Kun je eruit komen?
Dat kan, als je jezelf de kans geeft om anders te gaan denken.

Het leven weer oppakken
Slechte berichten moeten niet zo maar weggeveegd worden. Je hebt best even nodig om te wennen aan een ander beeld van de toekomst. Of mogelijkheden die er ineens niet meer zijn. Als je daarna verder wilt, kun je met de mogelijkheden die je WEL hebt doorgaan. Want het is toch ook een uitdaging om het onderste uit de kan te halen. Wie doet jou dat na?
En bovendien: je kunt wel gaan zitten sippen, maar daar voel je je echt niet beter door. Je zorgt er dan alleen maar voor dat je hoe langer hoe meer alleen komt te staan.

Hoe doe je dat dan?
Slecht nieuws moet je verwerken. Zorg dat je veel praat met andere mensen en vertelt wat je voelt. Leg uit welke plannen jij had en wat er nu niet kan of anders moet. Maar probeer vooral ook de oplossing te zien. Zodra je zelf al komt met een mogelijke oplossing, gaan andere mensen je eerder meehelpen.
Als je een moeilijke prater bent en niet zo gemakkelijk jouw emoties aan mensen vertelt, kun je alles wat jou bezig houdt opschrijven. Enkele weken later zie je dan dat je vooruit bent gegaan. Dat je sommige negatieve gedachten niet meer hebt. Blijf je wel 'hangen' in een dip dan is het slim om toch met iemand te gaan praten. Soms is er maar heel weinig nodig voor een omslag.