'Ik ben eigenlijk altijd al een beetje anders geweest. Mijn moeder was vroeger een echte punker en mijn vader ook trouwens, compleet met hanenkam. Ik heb het dus wel een beetje geërfd denk ik. Maar toen ik op de middelbare school kwam besloot ik meer mijn eigen stijl te kiezen. Ik ontdekte een leuke winkel, Basta. Een beetje meer skate en gothic, gewoon meer mezelf. Ik had grote broeken en T-shirt, mensen dachten vaak dat ik een jongen was. Nu draag ik weer wat meer gothic. Jurken draag ik niet, dat vind ik niet handig in de rolstoel en met naar de wc gaan. Maar ik heb lange zwarte nagels en de piercings natuurlijk! Twee jaar geleden kreeg ik mijn eerste piercing in mijn lip. Mijn moeder vond het niet zo'n goed plan omdat we niet wisten of het wel kon met het neuskapje voor de nachtbeademing. Maar toen mijn ouders een keer een paar dagen weg waren ben ik met mijn zusje en twee hulpen naar Amsterdam gegaan, zij waren bang dat ze ontslagen zouden worden! Ik kon niet met de rolstoel naar binnen in die zaak, maar ik ben naar binnen gedragen door de eigenaar en gelukkig vonden mijn ouders het achteraf prima!'

'Op school kijkt niemand raar naar mij. Ik ben wel één van de extremere maar bijna iedereen ziet er anders uit. Het is wel een creatieve school. Wij hebben ook twee uur in de week kunstklas, schilderen enzo. Of toneel. Ik wil na de HAVO naar de Kunstacademie, ik denk dat ik fotograaf wil worden. Maar misschien is dat niet zo handig. Nou, ik zie wel.'

'Ik wil laten zien dat niet elke gehandicapte er als een gehandicapte uitziet… (joggingbroek met vlekken en sloffen met tijgerprint!) Ja, misschien ben ik wel een voorbeeld voor andere gehandicapten. Mensen kijken wel naar mij maar daar heb ik ruft aan! Als ik in de spiegel kijk? Dan denk ik, mmm waar zal ik nog een piercing laten zetten?'