'Ik was een jaar of 10 en schakelde zelfs mijn 4-jarig broertje Kevin in om een pen voor me op te rapen. Zo kon het niet langer, dát kon niet de bedoeling zijn. Dat ik de progressieve spierziekte SMA-type 2 heb, mag niet ten koste van Kevin gaan. Dat voelde ook voor mijzelf niet goed. Gelukkig had ik ook vriendjes en mijn ouders om me heen om me te helpen en bijvoorbeeld een pen voor me op te pakken.

We hadden het wel eens over een robotarm, want ik wilde zeker wat anders proberen. Ik heb er zelfs ooit eens één getest. Dat ging best goed, kon ik eindelijk eens drinken zonder rietje. Toch ging het niet door, mijn verzekeraar wilde niet vergoeden. Jammer, maar dat moest ik dus maar uit mijn hoofd zetten. Op een dag kwam ik in het Noorderdierenpark in Groningen. Daar presenteerde Eurodog zich, een nieuwe organisatie met hulphonden om mensen zoals ik te assisteren. Inmiddels noemen ze zich Stichting Hulphond Nederland.

Korte tijd later werd ik met vijf anderen in twee weken klaargestoomd om te leren omgaan met zo'n hond. In de eerste week leerde ik zo'n 50 commando's uit het hoofd, waarna we kennismaakten met de honden. Ik koos de mijne niet uit, Artos kwam zélf kwispelend naar me toe, we waren meteen vrienden.

Intussen heb ik hem al 4,5 jaar. Artos gaat mee naar school, winkels en zelfs de bioscoop. Dat gaat allemaal erg goed. In een zalen met 200 man houdt hij zich prima stil. En als er betaald moet worden, geeft Artos het geld aan. Ook thuis voert hij alle opdrachten prima uit. Soms leer ik hem dingen bij, zoals het openen van de schuifdeur.

Wat een leven mét Artos betekent vergeleken met een leven zonder hem? Ik heb veel meer vrijheid gekregen. Ik durf alleen een winkel in te gaan, hoef niet meer per se iemand bij me te hebben om me bij te staan. En als ik spontaan ergens heen wil, kan dat gewoon. Wel moet ik alert zijn bij de slager, al is het gelukkig niet zo dat Artos spontaan tussen de worsten duikt. Hoewel mijn ziekte achteruitgaat - ik kan bijvoorbeeld inmiddels geen bal meer gooien - ben ik heel blij met Artos!'